اى خدا ، اى خدا ، اى خدا ، اى بخشاينده ، اى بخشاينده ، اى بخشاينده اى مهربان ، اى مهربان . . . ، اى مهربان ، اى صاحب جلال و بزرگوارى ، اى صاحب جلال و بزرگوارى ، بدان ، بدان ، بدان . . . . . تو را ميخوانم به حق نامى كه خويشتن را بدان ناميدى ، يا در يكى از كتابهايت آن را نازل كردى ، يا در علم غيبت براى خود برگزيدى ، و بدان وسائلى كه عرشت را عزت بخشيد و بمنتهاى رحمت از كتابت . و بدان چه ( در اين آيه است ) : « اگر هر درختى كه در زمين است قلم باشد و دريا با هفت درياى ديگر كه آن را كمك دهند مركب بود ، كلمات خدا تمام نميشد ، براستى كه خدا نيرومند و فرزانه است » و از تو ميخواهم به حق آن نامهاى نيكويت كه در قرآن توصيف آنها را كرده‌اى ، و چنين فرمودى : « و براى خدا است نامهاى نيكو پس او را بدان نامها بخوانيد » . و باز فرمودى : « مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم » . و نيز فرمودى : « و هر گاه بندگان من از تو در بارهء من پرسند پس من نزديكم و اجابت كنم دعاى خواننده را هنگامى كه مرا بخواند » . و فرمودى : « اى بندگان من كه بر نفس خويشتن اسراف و زياده روى كرده‌ايد از رحمت خدا نوميد نشويد كه خدا همهء گناهان را مىآمرزد ، و او است آمرزندهء مهربان » . و من از تو ميخواهم اى معبودم ، و ميخوانمت پروردگارا ، و اميدوار به تو هستم اى آقاى من ، و از تو طمع اجابت دارم اى مولاى من چنانچه به من وعده داده‌اى ؛ و من تو را خواندم همانطور كه به من دستور فرمودى ، پس انجام ده در بارهء من آنچه را تو شايسته آنى اى ( خداى ) كريم . و ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان است و درود خدا بر محمد و آلش همگى .